Κυριακή, 15 Οκτωβρίου 2017

Δυο μέρες μόνο !


Όλα συνωμότησαν γλυκά:
ο καιρός, οι άνθρωποι, ο χώρος,
η Μαρία!
Τι ποια Μαρία;
Δεν χρειάζεται νομίζω συστάσεις στους φίλους.
Οι φίλοι εξάλλου γνώριζαν!
Την περιμέναμε, μας ήρθε, μας συγκίνησε, μας έφυγε,
Όχι όμως χωρίς να αφήσει τη θεσπέσια αύρα της πίσω,
σε όλους όσοι τη γνώρισαν από κοντά!
🌹
Γράφω έχοντας ακόμα καρφιτσωμένες στην καρδιά και στο μυαλό,
τις υπέροχες στιγμές που ζήσαμε για δύο μέρες (μόνο!) 
με την Μαρία Κανελλάκη, στον Πύργο, αλλά και στην παρουσίαση 
του βιβλίου της
στο ζεστό και φιλόξενο χώρο “Φωτογνώση”, των αδερφών Κωτσάκη.
🌹
Όλα κύλησαν πέρα από κάθε προσδοκία.
(Και συγκρατώ να ξέρετε μετά βίας το παιδάκι μέσα μου 
να μην αρχίσει τα χοροπηδητά από τον ενθουσιασμό του!)
Θα περιμένω όμως -και θα χρειαστεί να περιμένετε κι εσείς- να έχω πρώτα 
το οπτικο-ακουστικό υλικό στα χέρια μου,
αφήνοντας να καταλαγιάσει κι ο παιδικός ενθουσιασμός που έλεγα,
και θα εξιστορήσω (όσο μπορώ φυσικά) τα πεπραγμένα και τα παραλειπόμενα 
της χθεσινής, υ π έ ρ ο χ η ς, κατά γενική ομολογία σας βεβαιώνω, βραδιάς!

Λίγες μέρες πριν, έλαβα αρκετά μέιλ από φίλους 
οι οποίοι έστειλαν ευχές, την αγάπη τους, 
το μικρό τσίμπημα που ένιωθαν, καθώς θα ήθελαν πολύ
να βρίσκονται ανάμεσα στην παρέα μας.
Τους ευχαριστούμε όλους πολύ.

Κάντε λίγη υπομονή όμως.
Δεν σας ξεχνάμε...

@ριστέα & Γιούλη (μην ξεχνιόμαστε!)


ps: Οι φωτογραφίες από τη βόλτα μας το πρωινό του Σαββάτου
στο Κατάκολο, το επίνειο του Πύργου

τρέχει ως την Τετάρτη 18/10, τα μεσάνυχτα.
Αυτή τη φορά οι συμμετοχές σπάνε κάθε ρεκόρ!


Δευτέρα, 9 Οκτωβρίου 2017

Μια ιδιαίτερη βιβλιοπαρουσίαση....


Όταν η αγαπητή Γιούλη έριξε την ιδέα, δεν ήξερε 
ότι εγώ θα κινούσα γη και ουρανό για να γίνει πράξη!

Εν μέσω πολλών δραστηριοτήτων λόγω εποχής,
αλλά και καλών συμβάντων στη ζωή μου,
και μ' ένα Συμπόσιο Ποίησης να τρέχει, τρέχω κι εγώ μαζί 
ώστε το προσεχές Σάββατο,
14 Οκτωβρίου και ώρα 7.00 μμ 
σε ένα μικρό, αλλά ζεστό χώρο, στον Πύργο Ηλείας, να έχουμε μαζί μας 
την αγαπημένη μας Μαρία Κανελλάκη και το βιβλίο της
εκδόσεις 24Γράμματα.

Τώρα εσείς πιστεύετε ότι πρόκειται για βιβλιοπαρουσίαση.
Εγώ πάλι έχω άλλα στο νου!
Γιατί αλήθεια, σε πόσες βιβλιοπαρουσιάσεις έχετε 
παραβρεθεί με μπουφέ και συνοδεία κρασιού;
Και στην τελική, δεν θα μιλήσουν φιλόλογοι 
και άλλες διακεκριμένες προσωπικότητες της τοπικής κοινωνίας,
αλλά άνθρωποι της διπλανής πόρτας,
σαν τους ήρωες της Μαρίας δηλαδή, 
που θα μιλήσουν με την καρδιά για τα συναισθήματα που δημιουργούνται 
καθώς διαβάζεις την απίστευτη πένα της Μαρίας,
αλλά και για τον άνθρωπο που κρύβεται πίσω από αυτές.
Για αυτό το τελευταίο μπορώ να πω ότι είμαι η κατάλληλη να
μιλήσω....

Αριστέα



Εδώ η εκδήλωση/πρόσκληση στο facebook.

Θα ήταν μεγάλη παράλειψη εκ μέρους
να μην κάνω ιδιαίτερη μνεία στο Βιβλιοπωλείο Φωτογνώση
και στον άνθρωπο που κρύβεται πίσω από την διοργάνωση αυτή,
Αγαθοκλή Κωτσάκη, εκπαιδευτικό, με εθελοντική προσφορά στο 
Κοινωνικό Φροντιστήριο Πύργου,
τον οποίο και ευχαριστούμε θερμότατα.




Παρασκευή, 6 Οκτωβρίου 2017

Γυμνό μονόπρακτο ~ Απαραίτητη η γονική συναίνεση


Εκτός συναγωνισμού πάντα
ανασύρω μια παλιά μου ποιητική απόπειρα με θέμα το γυμνό.
Είχε γραφτεί στα πλαίσια ενός διαδικτυακού δρώμενου της 
Μαριλένας,
με θέμα το γυμνό και νομίζω ταιριάζει γάντι στο 
18ο Συμπόσιο Ποίησης.
Αρκετοί φίλοι το έχετε διαβάσει ξανά, αρκετοί 
είναι όμως και οι φίλοι που θα το διαβάσουν για πρώτη φορά.
Έγιναν και κάποιες απαραίτητες διορθώσεις
και το δίνω στον αέρα, μην γνωρίζοντας αν θα καταφέρω 
να έχω έμπνευση, αφού η μούσα δείχνει εδώ και καιρό να είναι μουτρωμένη μαζί μου! Μην πω ότι τα μάζεψε κι έφυγε,
-άγνωστο πού! 😏

Βάλε αυτό να παίζει,
αν έχεις ήχο.


Γυμνό μονόπρακτο

Στάθηκε στο κέντρο του δωματίου της
Απέναντι ο μεγάλος, επιτοίχιος καθρέφτης
Το ολόγιομο φεγγάρι του Αυγούστου
φανός επί σκηνής
Μια άδεια από κόσμο σκηνή 
Μονόπρακτο σε εξέλιξη
Πάντα μία η πράξη-η ίδια πράξη
Και πάντα μόνη

Άφησε απαλά να πέσει το λεπτό ύφασμα από πάνω της 
και με φώτα σβηστά διέκρινε τη φιγούρα της 
να αντιφεγγίζει κάπου εκεί στα σκοτεινά
Καμπύλες σαν βουνά μιας άγονης γης
να διαγράφουν το σκληρό της τοπίο
Το γυμνό της τοπίο

Τα πάθη της εξέθεσε χωρίς βιάση
Τα ακροδάχτυλα ακολούθησαν τις κορυφογραμμές
Και στην πηγή της βάλθηκαν την κατάβαση
Στη σιγαλιά της νύχτας
Μια ανάσα τραχιά
ξεχωρίζει μονάχα
Όλοι οι ρόλοι στον έναν 
Κομματάκι βαρύ
Ίσως λαχταρούσε εκεί δίπλα της
ένα σεκόντο
Μια σάρκα γυμνή το ζητάει το χάδι....

@ριστέα


➤Οι συμμετοχές για μια ακόμα φορά με έχουν πραγματικά καταπλήξει!
Έχω λάβει ήδη 20 συμμετοχές και ακόμα έχουμε χρόνο!
Προβλέπω να είναι το πιο "πολυσυλλεκτικό" Συμπόσιο,
πολύ ερωτικό και καθόλου φθινοπωρινό,
όπως αρχικά το είχα στη σκέψη μου!
Ένα μεγάλο μπράβο σε όλους τους φίλους και τις φίλες 
που δεν σταματούν να δημιουργούν!

➤Αν έχετε στείλει συμμετοχή και δεν σας έχω απαντήσει,
στείλτε μου ξανά μέιλ. Ενδέχεται να έχει χαθεί.

➤Θυμίζω τέλος, ότι δόθηκε παράταση στο Συμπόσιο
έως και την Τετάρτη 18/10 και ώρα 00:00.


Τρίτη, 3 Οκτωβρίου 2017

Παράταση 18ου Συμποσίου Ποίησης


Με δανεικό pc, προσπαθώ να επανέρθω στα σόσιαλ και στο μπλόκινγκ
χαμογελαστή και αισιόδοξη
δίνοντάς σας, όπως είχα ήδη ενημερώσει, παράταση στην προθεσμία 
υποβολής των συμμετοχών σας στο 



Έτσι καταληκτική ημερομηνία είναι 
η Τετάρτη18 Οκτωβρίου,
(ως τα μεσάνυχτα)
Στέλνετε έως και δύο συμμετοχές στο mail μου

tea_airis@yahoo.gr

όπως πάντα, μέσα στο mail, κι όχι με επισύναψη,
χωρίς διαστήματα ή άλλες μορφοποιήσεις.

Μην ξεχάσετε φυσικά να έχετε και τίτλο 
και φυσικά μια εικόνα δικής σας επιλογής.

Όπως και στο προηγούμενο Συμπόσιο,
την Πέμπτη 19/10 (με την αυγούλα) εγώ θα βάλω όλους τους τίτλους
σε Random list και έτσι θα βγει η λίστα ανάρτησης των συμμετοχών
σε τυχαία σειρά.
Την ημέρα αυτή θα φτιάξω τις 3 αναρτήσεις μου 
και την Παρασκευή 20/10 θα βγάλω το Συμπόσιο στον αέρα.

Φιλικά
@ριστέα


Κυριακή, 1 Οκτωβρίου 2017

Ενημερωτικό σημείωμα

Αποτέλεσμα εικόνας για ενημερωτικο σημειωμα

Όταν κάτι πάει στραβά συνήθως κάθονται κι άλλα!
Έτσι, για περισσότερο χαβαλέ!

Να μην τα πολυλογώ...
Χάλασε ο υπολογιστής μου
και μέχρι να φτιαχτεί δεν έχω πρόσβαση στα σόσιαλ!

Θα δοθεί μια βδομάδα παράταση στο Συμπόσιο.
Μην ενοχλείτε το μέιλ μου, αν μπορείτε,
μην στέλνετε συμμετοχές μέχρι να επανέρθω!

Σας ευχαριστώ
Αριστεα

Παρασκευή, 22 Σεπτεμβρίου 2017

18ο Συμπόσιο Ποίησης 🍂🍃🍂🍃🍂


🍂🍃🍂🍃🍂🍂🍃🍂🍃🍂🍂🍃🍂🍃🍂🍂🍃🍂🍃🍂🍂🍃🍂🍃

Απόψε, 22 Σεπτεμβρίου, στις 23:02 ώρα Ελλάδας, αρχίζει και τυπικά 
το Φθινόπωρο.
Φθινοπωρινή ισημερία γαρ.

Απόψε λοιπόν που επίσημα φθινοπωριάζει το 
18ο Συμπόσιο Ποίησης 
έρχεται να ταράξει την μπλογκόσφαιρα
με τη λέξη που επέλεξα για εσάς!


Κρυφογελάω γιατί περιμένω να κάνει αίσθηση 
και να σας οδηγήσει σε ωραία μονοπάτια!
Τώρα, αν εσείς νομίζετε ότι είχα άλλα στο νου, πιστέψτε με,
μόνο πονηρά δεν το είδα το θέμα! ☺
Σκέφτηκα το Φθινόπωρο και στο νου μου
έφερα τα γυμνά από φύλλα δέντρα.
Και κάπως έτσι επέλεξα τις λέξεις .....

γυμνός-ή-ό/
γύμνια / γυμνώνω



Εσείς πάλι είστε ελεύθεροι, να το δείτε όπως θέλετε!
Διαλέγετε όποια λέξη θέλετε, σε όποια μορφή, θέλετε,
κυριολεκτικά ή μεταφορικά,
σοβαρά ή χιουμοριστικά,
σε έμμετρο ή ελεύθερο στίχο, ή χαϊκού.
Η επιλογή είναι, όπως πάντα, δική σας.



Από σήμερα λοιπόν 22 Σεπτεμβρίου έως 
και την Τετάρτη 11 Οκτωβρίου τα μεσάνυχτα
θα περιμένω τη συμμετοχή σας στο mail μου

tea_airis@yahoo.gr

Όπως πάντα, μέσα στο mail, κι όχι με επισύναψη,
χωρίς διαστήματα ή άλλες μορφοποιήσεις.

Μην ξεχάσετε φυσικά να έχετε και τίτλο 
και φυσικά μια εικόνα δικής σας επιλογής.

Έως και δύο συμμετοχές ο καθένας σας και πάλι.

🍂🍃🍂🍃🍂

Όπως και στο προηγούμενο Συμπόσιο,
την Πέμπτη 12/10 (με την αυγούλα) εγώ θα βάλω όλους τους τίτλους
σε Random list και έτσι θα βγει η λίστα ανάρτησης των συμμετοχών
σε τυχαία σειρά.
Την ημέρα αυτή θα φτιάξω τις 3 αναρτήσεις μου 
και την Παρασκευή θα βγάλω το Συμπόσιο στον αέρα.


🍂🍃🍂🍃🍂

Από Παρασκευή  13/10 έως και Πέμπτη 19/10
τα ποιήματα θα τεθούν σε ψηφοφορία
με το γνωστό τρόπο, όπως πάντα.

Παρασκευή 20/10
θα ανακοινωθούν τα αποτελέσματα.

🌷🌷🌷

Δώρο, εκτός από τον νικητή του Συμποσίου,
παίρνει πάντα κι ένας από όσους συμμετέχουν στο δρώμενο μας 
με οποιοδήποτε τρόπο, έπειτα από κλήρωση.

Σας φιλώ
@ριστέα


Το Συμπόσιο δεν είναι επίσημος διαγωνισμός.
Είναι ένα διαδικτυακό μας δρώμενο.

Δημιουργήθηκε για τα blogs με τα οποία 
έρχομαι σε αλληλεπίδραση. 

Οι περισσότεροι μεταξύ μας πια γνωριζόμαστε
(αρκετοί γνωριστήκαμε μέσα από το Παιχνίδι των λέξεων
του TEXNIS STORIES, πάνω στο οποίο κι αρχικά πάτησα).

Καθώς πλέον σας γνωρίζω όλους 
μπορώ να διασφαλίζω και τη διαφάνεια.

Θα συμμετέχουν είτε στη δημιουργία είτε στη βαθμολόγηση, 
μόνον φίλοι αναγνώστες.
Σας ευχαριστώ πολύ εκ των προτέρων.

Τρίτη, 19 Σεπτεμβρίου 2017

Οι καρτ ποστάλ πάνε κι έρχονται... και το '17 !


Αν τρίβεις τα ματάκια σου με τα δυο χεράκια σου,
όχι, δεν βλέπεις λάθος!
Έκαμα ανάρτηση! Ναι, τα κατάφερα!
Μετά από μια αγχωτική περίοδο, 
με πολλές δημιουργίες που έπρεπε έγκαιρα να παραδοθούν,
(και που δεν έχω καταφέρει ακόμα να κάνω ανάρτηση)
αλλά και πολλών οικογενειακών υποχρεώσεων,
να'μαι ξανά εδώ, στο γνώριμο λημέρι μου.

Η αλήθεια είναι πως φανταζόμουν κάποτε ότι το να σταματήσω 
να γράφω, και γενικότερα να κάνω αναρτήσεις, θα μου στοίχιζε.
Θα μου έλειπε!
Τελικά διαπίστωσα ότι αν κάτι το αφήνεις για καιρό, στο τέλος σε αφήνει κι αυτό!
Δεν είναι της παρούσης όμως να προβληματιστώ.
Το αφήνω για άλλη στιγμή 
~που μπορεί και να μην έρθει, απλά να προσπεράσει κι αυτό!

Χάρις στη Μαρία Νικολάου,
είμαι εδώ σήμερα για να σας δείξω με χαρά που ταξίδεψα,
μέσω των δώρων που έλαβα χτες, από το ταχυδρομείο.


Γυρίζοντας που λες κατάκοπη χτες το μεσημέρι,
κι ενώ ένας ακόμα μίνι καύσωνας μας χτύπησε αλύπητα 
στα τέλη σχεδόν του Σεπτέμβρη,
(δηλαδή κάπου ένα έλεος!)
ανοίγω ανυπόμονα το πακέτο μου, ξαναμμένη όπως ήμουν!
Ήδη το όνομα του αποστολέα μου είχε εξιτάρει τη φαντασία, σε όλη τη διαδρομή 
~ και περπατάω μισή ώρα μανούλα μου μέσα στον ήλιο, όχι αστεία! 
Εξού και το "ξαναμμένη", όπως και να το δεις!
Γιατί γνωρίζω ότι η μπλόγκερ που κρυβόταν από πίσω 
φτιάχνει φανταστικές δημιουργίες, που δεν είχα την τύχη 
να δω ποτέ από κοντά!
(Είμαι σίγουρη ότι τώρα έχω εξιτάρει και τη δική σου φαντασία!)
Εκείνο που δεν περίμενα ήταν να μου δώσει τόση.... συγκίνηση!

Ο λόγος κρύβεται εδώ :

Η συγκίνηση κρύβεται 
στη φροντίδα, στη σκέψη, στα λόγια της!
Γιατί η Μεταξία, το μυστικό μου ταίρι, φρόντισε με αμέριστη αγάπη,
να μου φτιάξει κάτι που να σχετίζεται με την αγάπη μου προς στα παιδιά!
Με υλικά από τη φύση!

Ένα καδράκι που λάτρεψα αμέσως!

Μια κατακόκκινη, υφασμάτινη, χειροποίητη φυσικά,
καρδούλα που με έλιωσε!

Τρεις καρτ ποστάλ από την Πάτρα, 
η πόλη της Μεταξίας 
κι από τις δύο όψεις υπέροχες

Μεταξία μου σε ευχαριστώ πολύ για τις ομορφιές 
που μου έστειλες!
Ήρθαν σε μια περίοδο της ζωής μου που ένιωθα λίγο πνιγμένη
και μου έδωσαν μεγάλη χαρά και δύναμη.
Κι ευκαιρία να επιστρέψω στη μπλογκόσφαιρα θα συμπληρώσω!

Σας φιλώ
@ριστέα

ps: στην πρώτη εικόνα βλέπουμε την καρτ ποστάλ (τη μία πλευρά) 
που έφτιαξα για το άλλο μυστικό μου ταίρι...

Δευτέρα, 4 Σεπτεμβρίου 2017

Το Μόνο Φως που Μένει.....


Αποτέλεσμα εικόνας για friends lights

Χαϊκού Παντός Καιρού

Φύλαττε Φίλον
Ὄλβιον Φῶς 'Εμμένον
Ζωῆς Σβεσθείσης ... 

Φύλα τον Φίλο 
Το Μόνο Φως που Μένει 
Περ' απ' την Ζωή ... 

Άννα, Πάρος



Ήταν η (υπέροχη) συμμετοχή της Αννούλας μας,
από την Πάρο-δεν χρειάζεται πια συστάσεις ε;-
στο 17ο Συμπόσιο Ποίησης,
που δεν ήταν ένα χαϊκού.
Δεν ήταν απλά δύο χαϊκού.
Παίζει να έχει γράψει το μοναδικό χαϊκού στα αρχαία ελληνικά!
(Αλήθεια....Ξέρει κανείς άλλο;)

Αννούλα μου, πάντα με ξεχωριστές συμμετοχές, 
κοσμείς τα Συμπόσια στα οποία συμμετέχεις με τους θησαυρούς σου,
που ξεχωρίζουν πάντα από τη μετρημένη, αλλά συνήθως ιδιαίτερη επιλογή λέξεων!
“Φύλα” κι όχι “φίλα” γράφεις 
και προσωπικά εμένα με συγκλόνισες, 
με τη συνταρακτική αλήθεια των λόγων σου!

Σε ευχαριστώ!
@ριστέα

🌷

Και κάπως έτσι κλείνω τις φιλοξενίες
κι ετοιμάζομαι για την μπλογκερική μου επάνοδο....
ps: μου έλειψε να γράφω με τη ψυχή μου!

Σας φιλώ
@

Κυριακή, 27 Αυγούστου 2017

Ένα φτερό


Στη σκιά κρυβόμουν ρυθμίζοντας τους παλμούς
Φοβισμένος λαγός!
Έτρεμα τις λέξεις τις επίμονες των άλλων
Γιατί; Πώς; Πότε; Ποιος;
Οικεία ένιωθα στη λήθη
Ούρλιαζα!
Υπό το φως το ανακριτικό.
Με τα βιβλία κουβέντιαζα
Ηρεμούσα κάπως
Στον έρωτα υπολόγιζα ελάχιστα
Ο Έρωτας υπήρξε μαζί μου είρωνας
Φίλη ανέκαθεν έψαχνα
Το πιστό σκυλί που γλείφει τα δάκρυα.
Ένα μολύβι σου χάρισα με φούξια φτερό!
Με διάβασες
Στον ραγισμένο καθρέφτη αισιόδοξα κοιτάχτηκα
Σε ευχαριστώ.

Γιούλη


Το Γιουλάκι μου δεν χρειάζεται πλέον συστάσεις.
Εδώ και ένα χρόνο είναι φανατική φίλη του Συμποσίου
και μέλος της μπλογκερικής συντροφιάς μας.
Σιγά σιγά "ξανοίγεται"
και μεγαλώνει τον κύκλο των μπλογκς που διαβάζει και σχολιάζει!
Επίσης, γνωστό είναι ότι είναι άστεγο και μέχρι να αποκτήσει μόνιμη σύνδεση,
θα είναι φιλοξενούμενο στο χώρο μου, για όσο θελήσει.

🌹🌹🌹

Εκείνο που δεν γνωρίζετε είναι ότι το ποίημα με το οποίο συμμετείχε 
γράφτηκε με πολλή αγάπη για μένα.
Και μου αφιερώθηκε! 
Οπότε, ξαναδιαβάζοντάς το κανείς μπορεί εύκολα να υποπτευθεί
πόση συγκίνηση μου έδωσε -σχεδόν βούρκωσα!
Γιατί η συντοπίτισσα Γιούλη δεκάξι μήνες πριν ήταν για μένα
μια άγνωστη κοπέλα.
Τα εθελοντικά προγράμματα της Δημόσιας Βιβλιοθήκης μας έφεραν κοντά, 
και μια αγνή, ανεπιτήδευτη και γλυκιά, φιλία έμελλε 
να ξεκινήσει και να δέσει ... για πάντα εύχομαι!

Κι ένα ντοκουμέντο 
Ένα ροζ φλαμίνγκο. 
Πόσο μπροστά (ένα χρόνο πριν γίνει τση μοδός το πουλί) ήσουν κοπελιά ;!?!☺


*Ναι, Γιούλη μου, σε “διάβασα”.
Κι αυτό που είδα βαθιά με κέρδισε...άκοπα!

@ριστέα